Reisverslag Hathor Healingreis door Jozé van Asten

Ergens halverwege 2009 ging het zo slecht met mij, dat ik het universum in riep “HELP”. “slecht” betekent, dat ik moeilijk kan staan en lopen, mijn lijf zich spastisch beweegt, dat ik de controle over mijn lijf kwijt ben en vooral ook het vertrouwen in mijn lijf kwijt ben. Diezelfde dag belde ik de altijd bezige Yvon op die ik al heel lang niet gezien of gesproken heb. Yvon is juist die dag vrij en we kunnen tijd vrij maken voor koffie. Ik ben op mijn scootmobiel naar Yvon gereden en Yvon heeft voor mij een prachtig verhaal over haar Egypte, Haar Abydos en haar besluit om te investeren in house of life en het organiseren van reizen. In eerste instantie ben ik sceptisch en gingen bij mij heel toepasselijk de hakken in het zand. Toch neem ik de folder mee en laat het zinken. Diezelfde dag nog, dringt het tot mij door dat dit een antwoord op mijn “HELP” is! Ik bel Yvon op en vertel mee te willen gaan. Maar kan dit ook met rolstoel? Geen probleem, er zijn altijd oplossingen. Mijn spirituele reis is begonnen!

Doordat ik zelf slechte ervaringen heb met rolstoelen en zand, besluit ik de rolstoel niet nodig te willen hebben. Er gebeurt al iets met mij vanaf het moment dat ik me opgeef voor deze reis. Ondertussen heb ik ook contacten gelegd met Horus en Yvon, ik verheug me erg op de reis en Yvon vraagt of het ook zonder rolstoel zou kunnen, want dit is toch niet gemakkelijk. Zo leuk dat ze dat vroeg, want er werd aan gewerkt. Ik kreeg van Horus al een hele bijzondere mail, over deAncient Egyptische kijk op het ziele leven en de strijd/balans tussen de BA en de KA. Dit is nog niet gemakkelijk. De Ka is de ziel die graag terug wil naar de aarde en de Ba is de ziel die er altijd is, die overblijft als je lichaam al gestorven is. Bij mij had de Ka het helemaal overgenomen en zorgde er op deze manier voor dat mijn Ba niet uit de voeten kon. Letterlijk zei ik in die moeilijke tijd vaak, “het lijkt wel of alles wat ik graag wil, niet mag of niet lukt” Mijn Ka was dus de baas geworden, en hierin moest de balans terug gevonden worden. En ik ben nog niet eens in Egypte..!

De reis was dus al lang begonnen voordat we in Amsterdam op het vliegtuig stapten! Dan komen we aan in Luxor en staat Horus ons op te wachten, in de heerlijk warme Egyptische avondlucht. Zo’n bijzonder moment..! Een heel veilig gevoel was dat. Een warme deken om mijn pijnlijk en vermoeide lijf. Het hotel was prima, de bazar was bizar en grappig tegelijk. Mijn eerste ervaring met bieden en afdingen. Het duurt een paar dagen, maar dan durf ik het ook! Iedereen had er plezier om en probeerde zich er op mijn “vriendelijke”verzoek niet mee te bemoeien.

De volgende dag gaan we naar de vallei der koningen. Nooit verwacht dat het er zo uit zou zien. In mijn herinnering of fantasie, was het niet zo netjes maar het was natuurlijk zo gemaakt voor de toeristen. Om de een of andere reden moest ik de tombe van toetangamon zien. Hier ben ik alleen in geweest. Ik weet niet waarom, maar ik werd daar overmand door emoties. Heel verdrietig en ook angstig werd ik daar. Helaas was er nogal een opdringerige bewaker, die wat laat door had dat ik wilde voelen en niet zo geïnteresseerd was in zijn verhaal. Later op de thuisreis, zag ik nog een boek over hem en weer diezelfde verdrietige emoties. Dan gaan we naar Abydos, een hele reis, maar die gaat vlug voorbij er is veel te zien, en ik begin erg het gevoel te krijgen dat ik weet waar ik heen ga en weet wat ik wil. Dat is voor mij een nieuw gevoel. In Abydos voel ik me direct thuis. Heerlijk zo’n huis waar het lekker gemoedelijk is en allemaal niet volmaakt en zoals het hoort. Maar het is er goed en we worden zo liefdevol ontvangen. Dan neemt Horus ons mee naar de tempel en achter de tempel in de schaduw vertelt Horus het verhaal over Osiris, en ik was verkocht, deze plek hier waar alles samen komt, dit is mijn verhaal, dit is wat ik altijd al weet, altijd al gelooft heb, het bestaat! De dromen die ik als kind al had over grote kerken” met hele dikke zuilen alles klopt.

In de tempel is een plaats waar ik me zo thuis voel, dat ik het gevoel krijg mijn hart uit te storten en ik kan het niet tegen houden, alle tranen komen eruit vanuit het diepste van mezelf, van wie weet hoeveel levens wel niet. En daarna voel ik me prima. Er is niet een speciale tempel, het is alsof alle goden mij even welkom heten, ik voel me bij iedereen prima. Ik voel het verschil zo gauw ik over de drempel stap, heel bizar Ik leer daar voor mezelf te kiezen. En ontdek achter mijn eigen keuze te mogen staan en er niet mee bezig te zijn wat de anderen er van vinden, want dat weet je niet en is aan hun. Ik leer het te zeggen als ik het ergens niet mee eens ben of niet zie zitten. Gewoon door de situaties die er zijn. Ik leer ook dat ik niet tegen iedereen aardig hoef te zijn. Want mijn gedachten gaan met die aardigheid aan de haal en daar heb ik dan weer last van. Onvoorstelbaar hoeveel je leert, en het gebeurt gewoon. De eerlijkheid van Horus en Yvon hierin is geweldig.

Wat me ook erg bij is gebleven, dat sterke gevoel, dat ik precies wist, hier moet ik naar toe, nu moeten we weer verder, nu is het klaar. Dat is normaal niks voor mij, ik twijfel en blijf vaak overal hangen, maar daar was het of iets sterks in mij wakker was geworden en gewoon de zaak over nam.

Mijn lijf doet het prima, heb geen last van spasmen of moeheid. Het gaat zo wonderlijk goed met mij, dat ik zelfs mijn medicijnen vergeet en later op advies van Horus zelfs mee stop. Ik voel me echt iemand die opstaat, zijn bed opneemt en wandelt. Mijn Ka spartelde nog wel flink tegen, want als er iets gebeurde wat ik graag wou, dan gebeurde er iets in mijn lijf en werkte mijn lijf mij tegen. Daar stop tegen zeggen was nog een hele klus. Vooral het dus wel doen. Normaal zou je zeggen, luister naar je lichaam. Voor mij werd dat helemaal anders en is mijn lichaam een dwaalspoor. Ik heb op een heel andere manier leren luisteren. En vooral heel anders leren reageren. In het land van Thoth voel ik me helemaal op mijn gemak en ook daar weer zo het gevoel te weten waar ik moet zijn en dat ik er vaker geweest ben. Ik heb iets met de baboon , het is goed om van Horus te horen dat ik bij Thoth hoor en eerder als Hero Tiep gewerkt heb. Door te horen hoe zij leefden, valt mijn leven van nu volledig op zijn plaats en begrijp ik mezelf, dat ik ben zoals ik ben. En het klopt dus dat ik me bij alle goden thuis voel. Ondertussen is het al weer wat maanden later en ben ik terug uit Egypte. Hoe langer ik thuis ben hoe blijer ik word dat ik dit besluit genomen heb en deze reis gemaakt heb. Langzaam maar zeker snap ik steeds beter hoe het werkt met de Ba en de Ka en ik voel me vooral zo gelukkig! Hoe ik het precies moet noemen weet ik niet, er is gewoon geen goed woord voor heel bijzonder. In oktober ga ik beginnen met de opleiding voor ancient egyption healer en ik verheug me er nu al op. Om iedereen weer te zien, de heerlijke warmte, en vooral om nog meer te leren en te zijn in de tempel van Abydos, en het Osirion waar ik me zo thuis voel.

O ja, ik zou het bijna vergeten, maar de rolstoel en de scootmobiel heb ik niet meer nodig, en elke wandeling die ik maak is voor mij een geschenk. Yvon en Horus heel erg bedankt!

Jozé

Hathor Healing Reis oktober 2009, links Jozé

Een toast op een beker koel en fris Egyptisch bier…