Bezichtiging Egyptische boerderij

Op vijftig meter afstand van het House of Life is een kleine traditionele Egyptische open boerderij gelegen die kan worden bezichtigd en waar is te zien hoe de Egyptische vrouwen op het platteland hun broden bakken. Hoe de uit leem opgebouwde oven met een vuur wordt verwarmd waar vervolgens de typische driekantige broden in worden gebakken. Men kan er heerlijke originele platte pannenkoeken eten, gedoopt in honing of ‘black honey’ zoals de bevolking de uit suikerriet gewonnen siroop noemt. Men kan er de authentieke Egyptische duiventil bewonderen met de prachtige ingemetselde aarden potten waarin de duiven zich nestelen. Het is een plek waar je de rustieke atmosfeer van het Egyptische platteland kunt voelen en ervaren en waar het niet moeilijk is je een leven voor te stellen uit lang vervlogen tijden. Met de bezichtiging van deze plek worden oude gebruiken voor buitenstaanders toegankelijk gemaakt en wordt daarmee de plaatselijke bevolking ondersteund. Een plek die wij van harte aanbevelen om te bezoeken.

Egypte is van oudsher een samenleving bestaande uit boeren die al duizenden jaren lang leven in het stroomgebied van de Nijl en het land bewerken en gewassen verbouwen op het ritme van de natuur. Een land waarin de rivier de Nijl, met haar jaarlijkse overstromingen en haar vruchtbare oevers tot de voltooiing van de Aswan dam in de jaren zestig van de vorige eeuw, een allesomvattende stempel drukte op het leven en de landbouw. Een samenleving die niet langer meer op dit ritme van de natuur hoeft te leven, maar dit nog wel doet met vele andere oude tradities en oude gebruiken, speciaal in Upper Egypt. Daar waar velden anno 2013 nog even gemakkelijk worden bewerkt met de hak en de oogst nog even efficiënt wordt binnen gehaald met ezels en kamelen. Oeroude gebruiken die moeiteloos voortbestaan naast de gemakken van het leven in de 21ste eeuw waaronder het mobiele verkeer. Het blijft magisch deze twee werelden naast elkaar te zien functioneren. De aanblik van een boer in zijn traditionele kleding zittend op zijn ezeltje die zijn gesprekken voert per mobiel en de boer die zijn land op traditionele wijze bewerkt. De velden die geruisloos en onzichtbaar door de vele handen van de boeren en hun vrouwen worden geoogst en de velden tijdens de oogsttijd binnen enkele dagen een volkomen andere aanblik kunnen geven.

Abydos was in het oude Egypte het land van de God Osiris. De God die de mensheid leerde in harmonie te leven met de natuur en de mens de kennis gaf het land te bewerken om voedsel te verkrijgen. Zo verwierf de mens de mogelijkheid zich te settelen op één plek en kreeg daarmee de boer zijn bestaansrecht. Osiris werd daarmee de beschermgod voor de natuur en van de boeren met hun gewassen op de velden. Het graan werd het teken van Osiris als bron van voedsel en leven.

Door de tragische moord op hem, gepleegd door zijn jaloerse broer Seth, werd Osiris na zijn dood de Koning van Amenti, de wereld van de levende mens na de dood. Eveneens werd de graankorrel het symbool van de altijd herhalende cyclus van leven na de dood. Deze cyclische groei van zaaien, oogsten, afsterven en weer zaaien werd gelijk aan de cyclus van leven, dood en de herrijzenis.

Het gewas met zijn kleuren van diep groen naar uiteindelijk het goudgele graan maakte de zon in het oude Egypte het symbool van de onuitputtelijke bron van groeikracht en transformatie, van geboorte en sterven, iedere dag en nacht weer opnieuw, symbool voor al het leven op de Aarde en in de Kosmos. Zo leefden de boeren duizenden jaren lang met een diep besef dat de natuur en het leven doordrongen waren van goddelijke krachten en dat iedere dag weer een nieuwe geboorte en een nieuw sterven was.

Anno 2013 is Egypte een land waar nog steeds iedere dorpsbewoner een stukje land bezit dat, gelegen buiten het dorp, bewerkt wordt. Waar je voor zonsondergang de boeren met hun zonen op de velden kunt vinden, druk doende het dagelijkse portie groenvoer te snijden voor hun schapen, geiten, kippen, koeien en waterbuffels die zich in de stallen van de huizen in de dorpen bevinden. Waar de ezel en kameel nagenoeg nog steeds de belangrijkste lastdieren zijn om de hoog opgepakte gewassen naar huis te vervoeren, onverstoorbaar voor alles wat ze op straat tegenkomen. Het is het tijdstip waarop vrouwen en meisjes huiswaarts keren met aan hun touw de kostbare koe zo mooi van schoonheid dat je gemakkelijk begrijpt waarom de koe in het oude Egypte werd gezien als de personificatie van de Godin Hathor. Dagelijkse taferelen in 2013 die zich al duizenden jaren afspelen.