Zandhealingen in de woestijn van Abydos

Persoonlijke ervaringen van Jozé van Asten Weultjes over haar zandhealing

Ik ben Jozé van Asten Weultjes, sinds 2003 ben ik ziek geworden. Ik kreeg een soort Tia waardoor ik onder behandeling kwam van een neuroloog en deze ontdekte dat ik spastisch was en de oorzaak zat waarschijnlijk in de familie (ADCA). Hier was dus niets aan te doen en ik zou alleen maar achteruit gaan, daarnaast was ook de diagnose fibromyalgie vastgesteld door een reumatoloog, allemaal aandoeningen waar niets aan te doen is. Vijf jaar later gebruikte ik reeds een scootmobiel en nam ik bij gelegenheden waar ik van tevoren van wist ” hier moet je bij lopen” de rolstoel mee. Ik kon nog wel lopen, maar het duurde allemaal lang en ging langzaam. Voor mijn werk was ik helemaal afgekeurd. Vooral omdat ik ook erge concentratiestoornissen had.

Via Yvon Taken (Aset) kreeg ik te horen over Abydos, de tempel van Sety I en de bijzondere healingen die plaats vonden in Abydos Egypte. In eerste instantie was ik erg sceptisch en had echt zoiets van “zoiets kan toch ook in Nederland”. Omdat ik het universum om hulp had gevraagd, heb ik erop gegokt dat dit misschien het antwoord was.

Ik ging naar Egypte met alle argwaan die een mens maar kan hebben. Hoe verbaasd was ik, dat ik daar de plaats vond waar ik Thuis kwam. Horus en Aset (Yvon Taken) hebben met alle respect voor mij gewerkt en ik heb de kans gekregen om anders met mijn ziekzijn en mijn lichaam om te gaan,en vooral de balans tussen lichaam, geest en ziel te herstellen. Ik leerde dat er in mijzelf een kracht is die mij beter kon maken en het werkte.

Twee maanden na mijn Egypte reis moest ik voor controle naar de neuroloog.Er was nog steeds een spasme, maar ik was zoveel sterker geworden dat ik er geen last meer van had. Ik kreeg de moed om de rolstoel en de scootmobiel de deur uit te doen. Werken mocht nog niet, omdat de arts toch bang was voor een terugval.

Het jaar daarop ben ik weer naar Egypte/Abydos gegaan, nu voor een zandhealing. Dit vanuit een gevoel dat het goed voor mij zou zijn. Een paar maanden na mijn eerste reis begonnen langzaam de pijnklachten (fibromyalgie) terug te komen, en ik wilde er gelijk wat aan doen voordat het erger zou worden. Er waren mensen die zeiden “joh dan kun je toch ook naar een sauna”, maar nu weet ik dat dit niet te vergelijken is met een sauna! Ik werd verdacht van een ziekte aan mijn kleine hersenen, ACDA, en ook dacht men dat ik fibromyalgie zou hebben. In ieder geval kon ik moeilijk lopen en had ik altijd pijn en veel last van spasmen. Dit wilde ik niet weer! Dus besloot ik te gaan voor een zandhealing.

Het was wel spannend, want rond 5 of 6 uur ‘s middags komt een auto voorrijden en word je naar de woestijn gebracht waar met veel aandacht de juiste plek wordt uitgezocht en het juiste zand. Met dezelfde liefdevolle aandacht word je dan in het zand ingegraven. Dit vond ik heerlijk, ik wist niet dat ik zo koud van binnen was. Het was 43 °C buiten en het zand voelde heerlijk aan om mijn lichaam, gewoon zo’n lekkere warme deken. Dan begint langzaam aan een proces op gang te komen wat van alles met je gaat doen. Persoonlijk kwam ik in een diepe meditatie terecht waarin ik visioenen kreeg die duidelijkheid gaven over het proces waar ik nu in zat. Ook begon ik mij dingen te herinneren uit vorige levens. Mijn lichaam reageerde heel heftig, ik was volledig de kracht in mijn armen en benen kwijt en ik dacht eerst “dit komt nooit meer goed!”

Sand treatment

Naderhand werd er heel goed voor mij gezorgd, al was ik volledig in opstand en in de war. De volgende dag rond 5 uur weer naar de woestijn, er was een nieuwe plek met nog beter zand gevonden. Nog steeds had ik nadien moeite met opstaan, maar ik was niet meer de kracht in mijn armen en benen kwijt. Het was zo dat ik na elke behandeling beter zelf uit het zand kon komen, ik voelde mijzelf sterker worden. Ook werden de behandelingen nu aangevuld met intense massages in het House of Life door Horus en Aset. Ik kreeg olie mee naar huis om hier thuis mee door te gaan.

Vier jaar later ben ik nog steeds klachten vrij, ik gebruik totaal geen medicatie meer en ik ben vol energie. Mijn been is nog spastisch, maar ik heb er geen last meer van, omdat ik veel sterker ben. Ik ben enkele kilo’s kwijt geraakt en deze zijn er zonder dat ik erop let nog steeds af. Als ik nu een dag druk ben, herstel ik zo weer. Ik heb geen enkele morgen gehad dat ik mijn benen en armen niet meer voelde. Ook heb ik 2 vierdaagses gelopen, in Barchem 4 keer 20 km en in Nijmegen 4 keer 40 km. Daarnaast heb ik een tocht van 80 km gelopen. Dit had ik eerder nog niet kunnen bedenken, vroeger deed ik een uur over 500 meter als ik een slechte dag had. Inmiddels zijn de rolstoel en de scootmobiel al lang de deur uit.

Wat in Abydos gebeurt helpt echt. Mijn artsen zijn allemaal enthousiast en noemen het een spectaculaire verbetering. Helaas wordt het nog niet vergoed door de verzekering, omdat de kuurreizen uit het pakket zijn gehaald. Ik hoop dat men zich bedenkt en het er weer in komt, want ik ben ondertussen een veel goedkopere cliënt geworden. Het is zelfs zo: de kuurreis is goedkoper dan alle jaarlijkse kosten die ze anders voor mij zouden maken. Ook de aanpassingen van onze woning zijn niet doorgegaan, de traplift hoefde niet te komen.

Mocht je meer willen weten, dan kun je via Aset contact met mij op nemen.

Jozé van Asten Weultjes